Klisze pamięci

Marian Kołodziej trafił do Auschwitz pierwszym transportem, 14 czerwca 1940 roku, i dostał numer 432. Przeżył obóz, po wojnie został scenografem teatralnym i filmowym, jednym z najwybitniejszych w Polsce. Przez pół wieku nie powiedział o obozie ani słowa, także najbliższym.

Zaczął rysować na początku lat dziewięćdziesiątych, po ciężkim udarze, kiedy uczył się na nowo posługiwać ręką. Nie przestał już do śmierci. Powstało kilkaset wielkoformatowych plansz, na których wracają te same twarze, numery i sceny, a sam autor pojawia się jako szkielet wśród żywych.

Wystawa mieści się w podziemiach centrum świętego Maksymiliana w Harmężach i jest zbudowana jak labirynt. Nie ma tu gablot ani podpisów wyjaśniających. Jest korytarz, przez który trzeba przejść. Dla większości grup to najmocniejszy punkt całego dnia.