Dom Rudolfa Hössa

Rudolf Höss dowodził Auschwitz od maja 1940 roku. Mieszkał z żoną Hedwig i piątką dzieci w willi ustawionej tuż przy granicy obozu, kilkadziesiąt metrów od okien sypialni. Rodzina miała ogród, szklarnię, basen i służbę złożoną z więźniów. Hedwig Höss mówiła o tym miejscu, że jest rajem.

Film Jonathana Glazera pokazał ten dom i ten ogród całemu światu. Nie widać w nim obozu ani jednego ujęcia, bo cała rzecz dzieje się po stronie muru, gdzie życie toczy się normalnie: obiady, urodziny, ogrodnictwo, a zza płotu dobiega dźwięk.

Po wojnie Höss ukrywał się pod nazwiskiem Franz Lang. Rozpoznano go, osądzono w Warszawie i skazano na śmierć. Powieszono go 16 kwietnia 1947 roku w Oświęcimiu, przy krematorium Auschwitz I, kilkaset metrów od własnej furtki. Stajemy na chodniku wprost przed domem, na wyciągnięcie ręki od ogrodzenia, i tam opowiadamy tę historię do końca. Do środka nie wchodzimy, bo budynek jest prywatny.